Wpisy użytkownika nomadka z dnia 25 sierpnia 2011

Liczba wpisów: 1

gina02
 
Dzisiaj mija 6 miesięcy…

Wzięłam w dłonie słoik czarnej porzeczki, bez cukru, takiej jaką robiła tylko dla mnie… Spojrzałam na telefon, całą sobą pragnęłam wybrać Jej numer... On wciąż tam jest...

Brakuje mi Ciebie Sio…

Brakuje mi Ciebie Sio, w spotkaniu z pięknem, ze szlachetnością, prawością, uczciwością i sprawiedliwością…

Brakuje mi Ciebie Sio, w szczerej rozmowie, w otwartym spojrzeniu, w zapale, żarliwości, bezkompromisowości… W najszczerszym poszukiwaniu prawdy…

Brakuje mi Ciebie Sio, w mojej osobistej walce ze słabością, ograniczonością: szczególnie wtedy, gdy staram się zrozumieć siebie i świat, gdy nieudolnie usiłuję sprostać zadaniom, które przede mną stawia życie...

Brakuje mi Twojej łagodności i dobroci, szczególnie  w opanowywaniu wybuchów gniewu, w zrozumieniu brutalności, chamstwa i wulgarności…

Brakuje mi Ciebie Sio, w każdej próbie zdobycia się na obiektywizm…

Brakuje mi Ciebie Sio, w codziennej walce z  lenistwem, wygodnictwem, bałaganiarstwem...

Brakuje mi Ciebie Sio, gdy cieszę się ludzkim uśmiechem, radością spontaniczną, a także wtedy gdy słyszę  płacz skrzywdzonego…

Brakuje mi Ciebie Sio, gdy oczy raduje bezkres, a nozdrza napełnia woń świeżo skoszonych traw...

Brakuje mi Ciebie Sio, takiej jaką byłaś: bezinteresownie niosącej pomoc, wypełnionej troską nie o siebie, lecz o innych, zbuntowanej przeciwko wszelkiej niesprawiedliwości, krzywdzie, wykorzystywaniu drugiego człowieka, wciąż w służbie drugiemu, w zaangażowaniu się i poświęceniu.

Brakuje mi Twojej miłości, cierpliwości, mądrości i pracowitości.

Chcę wierzyć, że pozostałaś na zawsze cząstką wszystkiego co dobre, mądre i piękne. Ty, która sama byłaś dobrocią, mądrością i pięknem.
  • awatar wiedzieć, pragnąć, o: Podobno czas tylko nas przyzwyczaja do bólu...pozdrawiam najserdeczniej
  • awatar nomadka: @wiedzieć, pragnąć, ośmielić się, milczeć: zaciera kontury, chyba właśnie tak... Dziękuję za pozdrowienia :).
  • awatar portrotterdam: Ściskam Cię dzisiaj mocno, wiem jak trudnymi momenty, w których przychodzi zaskoczenie, że namacalnie ich już nie ma. Przez całe 10 wakacyjnych dni, zastanawiałam się nad tym jakie dyskusje prowadziłabym z moim Tatą chodząc po Nancy. a potem po Alpach. Tłumaczyłby mi historię, nazywał każdą roślinę, opowiadał o tym jak powstały Alpy... To wszystko skłania mnie do rozwijania się, poszerzania swojej wiedzy. Nie ma nic bardziej żywego, niż żywa pamięć
Pokaż wszystkie (13) ›